رفیق نیمه راه
آیا تا به حال برایتان پیش آمده که مطلبی را بهخوبی مطالعه کرده باشید،
اما به محض دیدن سوال در جلسه امتحان، ذهنتان ناگهان خالی شود؟
همان لحظهای که اضطراب شدیدی به سراغتان میآید و احساس میکنید تمام آنچه خواندهاید از دست رفته است.
چرا در چنین شرایطی که بیشترین نیاز را به حافظه داریم،مغز ما اینگونه ما را تنها میگذارد، رفیق نیمه راه میشود.
دانستنی جالب
مغز انسان هر روز حجم بسیار زیادی از اطلاعات را از طریق حواس مختلف دریافت میکند. پژوهشها نشان میدهد،
مغز در هر ثانیه حدود ۱۱ میلیون بیت اطلاعات از محیط میگیرد، اما ذهن آگاه ما فقط حدود ۴۰ تا ۵۰ بیت از آن را بهطور
مستقیم پردازش میکند. بقیه اطلاعات توسط مغز بهصورت ناخودآگاه فیلتر یا حذف میشود تا ذهن دچار شلوغی و اضافهبار نشود.
به همین دلیل طبیعی است که بسیاری از چیزهایی که در طول روز میبینیم یا میشنویم را به یاد نیاوریم، چون مغز فقط اطلاعات
مهم یا مرتبط را در حافظه نگه میدارد.
اخطار: حافظه پر است
مغز ما درست مانند یک کامپیوتر غول پیکر است که مدام باید این اطلاعات اضافه ای را که از طریق حواس
پنجگانه در یافت می کند را در خود پردازش کند.
پس برای آنکه این کامپوتر غول پیکر داغ نکند، و مانند یو اس بی حافظه اش
پر نشود،باید اطلاعات غیر مفید و بی مرتبط را پاک کند.
چرا فراموش میکنیم؟
البته عوامل زیادی در فراموشی موثرند
فهرستی از عواملی که مغز اطلاعات را در زباله دان میریزد.
ام خب ما در اینجا می خواهیم بیاموزیم که چطور به این مغزشگفت انگیز بفهانیم که
آن درسی را که داریم حفظ می کنیم.
آن معنی لغتی را که حفظ می کنیم.
آن جدول ضربی را که داریم حفظ می کنیم.
مهم است و زباله نیست که بیرون بندازی.
ماهیگیری| نوشتن تور ماهیگیری را پرتاب میکند
مغز ما هر لحظه در اقیانوسی از اطلاعات غرق است و بیشتر آنها مثل آب از بین انگشتانمان لیز میخورند.
اما وقتی شروع به نوشتن میکنید، در واقع تورتان را در این اقیانوس پهن کردهاید. نوشتن باعث میشود ذهن از حالت منفعل (که فقط اطلاعات را میشنود و فراموش میکند) خارج شده و به حالت فعال درآید.
در این وضعیت، شما دیگر فقط تماشاگر نیستید؛ حالا میتوانید ماهی صید کنید (اطلاعات کاربردی روزمره) و اگر کمی عمیقتر شوید، حتی میتوانید مروارید پیدا کنید؛ یعنی ایدههای ناب، خلاقیتهای خاص و بینشهای عمیقی که در اعماق ذهنتان پنهان بودند و تا وقتی نمینوشتید، دیده نمیشدند.
بقای ما در تشخیص تفاوت است| نوشتن راهی برای توجه
مغز ما گونه ای تکامل پیدا کرده است که از خطر، تغییر بهراسد تا بقای ما را حفظ کند.
بگذارید به صد ها هزار سال برگردیمُ مثلا اگر در میان درختان صدایی آمد یا حرکتی شد بترسد تا بتواند از خطرات مانند حمله گرگ یا خرس ما را حفظ کند.
وقتی شما از رنگها،شکل ها یا کادرهای مختلف در نوشتن استفاده میکنید، در واقع دارید به مغزتان میگویید این متفاوت است این مهم است. گوش به زنگ باش!
کامیون هندوانه | نوشتن راهی برای تخلیه بار
شاید تصور کنید نوشتن وقتگیر است و اینکه مطالب را در ذهن تان نگه دارید، سریع تر و آسان تر است. اما این یک خطای استراتژیک است.
بیایید ذهن تان را مثل یک کامیون حمل هندوانه تصور کنید. اگر مدام هندوانه های جدید یعنی ایده ها و اطلاعات بار بزنید و هیچ کدام را تخلیه نکنید، کامیون سنگین می شود، سرعتش کم می شود و در نهایت ممکن است موتورش جوش بیاورد.
نوشتن در واقع خالی کردن بار کامیون است. وقتی ایده ها را روی کاغذ می آورید، بار سنگین را از روی دوش ذهن تان برمی دارید. با این کار، ذهن شما دوباره سبک و چالاک می شود و فضای کافی برای دریافت ایده های تازه پیدا می کند.
نوشتن فقط یک انتقال ساده نیست. وقتی می نویسید، در حال ارسال یک سیگنال قوی و مستقیم به هیپوکامپ که مرکز حافظه است، هستید. این مطلب مهم است.