حالا که حرف از فهرستهاست، خوب است که مانند یک جعبهابزار، فهرستی داشته باشیم
تا هر وقت به آنها سر بزنیم، شوقمان در یادگیری افزایش یابد.
تا حالا شده است که سرگرم کار کردن با گوشی باشی یا در حال کار کردن با شاد باشی،
و ببینی گوشیات داغ شده است؟
گاهی ما بر اثر اضطراب زیاد،درس خواندن زیاد،یا افکار زیاد،نیاز به یک خنککننده داریم.
وقتی اینها را فهرست کنیم،
در آن زمانها سردرگم نیستیم که بخواهیم مدام محتوایی را اسکرول کنیم یا وقتمان را بیهوده هدر دهیم.
خب، من خودم فهرست شوقافزاهایم را مینویسم.
تو هم میتوانی به این فکر کنی که چه چیزهایی برای تو شوقافزاست.
نکته: شوقافزاها باید برای جسم و روح و روان ما مفید باشند.
فهرستی از شوقافزاها:
- نوشتن: هر زمان مینویسم، حرکت دستم روی کیبورد یا قلم به دست گرفتن، سبب میشود به افکارم عینیت و رسمیت ببخشم.
- فعالیت بدنی: اگر امکان بیرون رفتن نباشد، در خانه قدمی میزنم.
- گوش دادن به موسیقی دلخواهم، و شاید بیکلام.
- همین فهرستنوشتن؛ فهرست کارهایم را مینویسم.
- آرزونویسی: من عاشق نوشتن رؤیاهایم هستم و عجیب به نیروی این کار باور دارم.
- گفتوگو با دوستانم و خانوادهام.
- چیزی را آموزش دادن: وقتی میآموزانم، احساس سبکی میکنم.
حالا تو، مخاطب کوچولو یا بزرگ من، آیا جعبهابزاری داری تا در زمانهایی که دلگیر هستی به آن مراجعه کنی؟
یا لااقل خیالت راحت باشد که فهرستی هست که حالت را بهتر کند؟
فهرست تو چیست؟ برایم بنویس.