دزدی ساندویچ= دزدی متن
خب این یعنی چه؟
فرض کن در مدرسه هستی و در کیفت یک ساندویچ خوشمزه داری.
لحظهشماری میکنی تا زنگ تفریح بخورد و ساندویچت را بخوری.
اما یکدفعه دستت را در کیفت میکنی و میبینی:
ای بابا! ساندویچت نیست!
احتمال میدهی کسی آن را از کیفت برداشته باشد.
در این لحظه خیلی ناراحت میشوی و عصبانی میشوی؛ چون کسی چیزی را بدون اجازه از تو برداشته است.
این کار یعنی حق تو را نادیده گرفتهاند.
احترام به نوشتههای دیگران
نوشتن یک متن یا تولید یک محتوا، کار سادهای نیست.
هر نویسنده یا تولیدکنندهٔ محتوا برای آماده کردن نوشتهاش، ساعتها، روزها و حتی سالها تلاش میکند.
پس ما اجازه نداریم نوشتهٔ دیگران را بدون اجازه برداریم و به نام خودمان استفاده کنیم.
اگر از جایی مطلبی برداریم چه کار کنیم؟
اگر از یک متن، کتاب، وبسایت، ویدیو یا حتی فایل صوتی استفاده میکنیم، باید منبع و نام نویسنده را ذکر کنیم.
به این کار ارجاع دادن میگویند.
مثلاً اگر از یک کتاب چیزی میگوییم، باید نام نویسنده و کتاب را هم بنویسیم.
اگر از یک وبسایت استفاده میکنیم، باید آدرس سایت را هم بیاوریم.
دزدی ادبی چیست؟
برداشتن نوشتهٔ دیگران بدون اجازه و بدون نام بردن از منبع، دزدی ادبی یا سرقت ادبی نام دارد.
این کار در سراسر جهان نادرست است و برای آن قوانین سختی وجود دارد.
حتی نرمافزارهایی هم هستند که میتوانند دزدی ادبی را تشخیص دهند.
نتیجه
پس یادت باشد:
همانطور که دوست نداری کسی بدون اجازه ساندویچت را از کیفت بردارد،
نباید تو هم نوشتهٔ دیگران را بدون اجازه و بدون ذکر منبع برداری.
