زندگی بدون جزئیات، مثل بستنی بدون طعم است!
وقتی خواهرزادهام، امید، کوچکتر بود، عاشق بستنیهای «حاجیبابا» بود.
اما این بستنی خوشمزه چه چیزهایی داشت؟
یک نان بستنی، سه اسکوپ بستنی با طعمهای مختلف
شکلاتی، ترش و پستهایخامهای و مقداری خامه که فروشندهٔ مهربان روی آنها میریخت.
بعد هم بستنی را با اسمارتیزهای رنگارنگ و دو عدد شوکورول تزیین میکرد.
به اینها میگوییم: جزئیات خوشمزه!
شاید بپرسید:
«خانم، خاطرهٔ شما و خواهرزادهتان، امید، چه ربطی به درس ما دارد؟»
همانطور که خامه، اسمارتیز و شوکورول، بستنی را خوشمزهتر و جذابتر میکنند، جزئیات نیز نوشتهٔ ما را زیباتر، زندهتر و خواندنیتر میکنند. هنگام نوشتن یک پاراگراف، باید تلاش کنیم جزئیاتی به آن اضافه کنیم تا خواننده بتواند موضوع را بهتر در ذهنش تصور کند.
بدون جزئیات
حیاط مدرسه شلوغ بود.
جملهٔ جاندار و پرجزئیات
زنگ تفریح که خورد، بچهها مثل توپهای رهاشده از کلاسها بیرون پریدند. چند نفر با فریاد دنبال توپ میدویدند، دو دوست کنار آبخوری از خنده خم شده بودند و پسری با یک لقمه نان و پنیر، از دست گنجشک سمجی فرار میکرد! در گوشهٔ حیاط، ناظم سوتش را بالا گرفته بود، اما سروصدای بچهها اجازه نمیداد صدای آن به جایی برسد. حیاط مدرسه دیگر فقط یک حیاط نبود؛ به شهری کوچک و پرجنبوجوش تبدیل شده بود.
نکته: همیشه طولانی نوشتن، مزیت محسوب نمیشود. اما در ابتدای کار، توجه به جزئیات و بیان آن ها بسیار مهم است.
فرمول بستنیِ جزئیات
در توصیف های خود بیاید از این فرمول استفاده کنیم.
🍪 نان بستنی: معرفی موضوع
اول بگوییم چه کسی، چه چیزی یا چه مکانی را توصیف میکنیم.
🍨 اسکوپ اول: آنچه میبینیم
رنگ، شکل، اندازه و ظاهر موضوع را توصیف کنیم.
🍨 اسکوپ دوم: آنچه میشنویم
صداهای اطراف یا صدای شخصیت را بنویسیم.
🍨 اسکوپ سوم: آنچه احساس میکنیم
از بو، مزه، لمس یا احساسی که درون ما ایجاد شده است، بگوییم.
☁️ خامه: واژههای توصیفی
از صفتها و قیدهای دقیق استفاده کنیم؛ مثل:
درخشان، زبر، خوشبو، آرام و شتابزده.
🔴 اسمارتیز: جزئیات کوچک و جالب
یک یا دو نکتهی ریز اضافه کنیم که تصویر را زندهتر کند؛ چیزی که شاید همه متوجه آن نشوند.
🍫 شوکورول: پایان بهیادماندنی
در پایان، احساس، فکر یا نتیجهی خود را در یک جملهی زیبا بیان کنیم.
نکته
جزئیات باید مانند مواد روی بستنی، خوشمزه و بهاندازه باشند.
جزئیات خیلی کم، نوشته را ساده و بیروح میکند؛
جزئیات بیش از حد یا نامربوط هم ممکن است خواننده را خسته و گیج کند.
یک نویسندهٔ خوب، جزئیاتی را انتخاب میکند که به خواننده کمک کنند موضوع را بهتر بفهمد.
دو قالب شوقافزا برای نوشتن توصیف
