در حال حاضر، ایران در شرایط جنگی قرار دارد.
امیدوارم وقتی این متن را میخوانید، دیگر در کشورمان جنگی نباشد؛ حتی اگر تنها پنج دقیقه بعد از نوشتن آن را میخوانید.
جنگ تأثیرات زیادی بر زندگی ما میگذارد.
ممکن است در زمان جنگ با گرانی و کمبود کالا روبهرو شویم.
ممکن است خانوادههای ما دچار مشکل شوند.
ممکن است خانههایمان را ترک کنیم یا جابهجا شویم.
ممکن است شبها با اضطراب بخوابیم.
ممکن است کلاسها آنلاین شوند و ما بمانیم و کلاسهای آنلاین و گوشیهای داغ!
جنگ یک نمونهی بیرونی است؛
اما در زندگی، اتفاقهای زیادی ممکن است برای هر یک از ما رخ دهد.
در اینجا مهم است که بتوانیم ذهن خود را به گونهای تربیت کنیم که با تغییرات، بهتر و سریعتر کنار بیاید.
نام این توانایی، تابآوری است.
خوشبختانه تابآوری یک مهارت است.
مهارت یعنی کاری که با تکرار و تمرین میتوانیم در آن به تسلط برسیم؛
مانند مهارت دوچرخهسواری،
مهارت خیاطی،
یا مهارت آشپزی.
پس تابآوری یعنی اینکه بتوانیم با اتفاقهای خواسته و ناخواستهی زندگی روبهرو شویم
و راهی برای ادامه دادن پیدا کنیم.
چگونه؟
مانند درخت بامبو.
تا به حال نام درخت بامبو به گوشتان خورده است؟
